Altı Ok

Cumhuriyetçilik, devlet egemenliğinin bir hanedana veya kişiye değil, millete ait olması ve devlet yönetiminin cumhuriyet biçiminde düzenlenmesi ilkesidir. Tarihsel programlarda cumhuriyet, millî egemenliğin temsil edildiği ve korunduğu devlet biçimi olarak ele alınmıştır. Egemenliğin millet adına Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kullanılması, ilkenin yönetim düzenindeki temel karşılığıdır.

Milliyetçilik, Türkiye halkının ortak ülke, tarih, kültür, ülkü ve siyasal birlik temelinde millet oluşturmasını; bu milletin bağımsızlığının ve devlet bütünlüğünün korunmasını ifade eder. 1935 programında millet, dil, kültür ve ülkü birliğiyle birbirine bağlı yurttaşlardan oluşan siyasal ve toplumsal bir bütün olarak tanımlanmıştır. İlke aynı zamanda Türk milletinin bağımsız kimliğini koruyarak diğer milletlerle eşit ilişkiler kurmasını öngörür.

Halkçılık, siyasal irade ve egemenliğin kaynağını halkta gören; yurttaşların kanun önünde eşitliğini ve belirli kişi, aile, zümre veya topluluklara ayrıcalık tanınmamasını esas alan ilkedir. Bu çerçevede halk, devlet yönetiminin dışında kalan bir topluluk değil, egemenliği kullanan milletin bütünü olarak kabul edilir.

Devletçilik, millî kalkınmanın sağlanması ve toplumun genel ihtiyaçlarının karşılanması için devletin özellikle ekonomi alanında doğrudan sorumluluk üstlenmesini ifade eder. 1931 programında kişisel çalışma ve girişim kabul edilmekle birlikte, milletin genel ve yüksek yararının gerektirdiği işlerde devletin fiilen görev alması temel esaslardan biri olarak belirlenmiştir. İlke, yalnızca düzenleme ve denetlemeyi değil; gerekli görülen alanlarda kamu kuruluşlarının kurulmasını, üretim yapılmasını, altyapının geliştirilmesini ve ekonomik planlamayı da kapsayan bir devlet görevini ifade etmiştir.

Laiklik, devlet yönetimi, hukuk ve eğitimin din kurallarına göre düzenlenmemesi; devlet yetkisinin dinî makamlardan bağımsız olması ilkesidir. Bunun yanında yurttaşların vicdan ve inanç özgürlüğünün devlet güvencesinde bulunmasını ve dinin siyasal veya kişisel çıkar amacıyla kullanılmasının önlenmesini kapsar. Türkiye Cumhuriyeti'nin resmî dinine ilişkin anayasa hükmünün 1928'de kaldırılması ve Altı Ok'un 1937'de Anayasa'ya eklenmesi, ilkenin hukuk düzenindeki başlıca aşamalarındandır.

İnkılapçılık, Türk İnkılabı ile kurulan cumhuriyet düzeninin ve gerçekleştirilen değişikliklerin korunmasını, geliştirilmesini ve ülkenin değişen ihtiyaçları doğrultusunda sürdürülmesini ifade eder. İlke, inkılabı yalnızca geçmişte tamamlanmış bir olay olarak değil, devlet ve toplum kurumlarının sürekli geliştirilmesine yön veren bir hareket olarak ele alır.