Türk Ulusal Hareketi, Millî Hareket, Milliyetçi Hareket ve Kemalist Hareket adlarıyla da anılanAnadolu Hareketi, Kuvâ-yi Milliye'nin direnişiyle Ankara Hükûmeti'nin diplomatik ve askerî eylemlerini kapsayan siyasî harekettir. I. Dünya Savaşı'nın kötü sonuçlarından sonra Osmanlı İmparatorluğu'nun bölünmesi ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasına kadar geçen süreyi kapsar. Ulusal hareketin ilk adımı Mustafa Kemal'in Samsun'a çıkışı kabul edilmektedir. Türkler aşamalı olarak, Mustafa Kemal Paşa'nın liderliği çevresinde birleşti.
| Anadolu Hareketi | |
|---|---|
![]() Sivas Kongresi'nde önemli milliyetçiler. Soldan sağa: Ahmet Muzaffer (Kılıç), Rauf Bey (Orbay), Bekir Sami (Kunduh), Mustafa Kemal (Atatürk), Ruşen Eşref (Ünaydın), Cemil Cahit (Toydemir), Cevat Abbas (Gürer). | |
| Diğer ad(lar) | Türk Ulusal Hareketi |
| Tarih(ler) | 22 Haziran 1919–29 Ekim 1923 |
| Bağlılık | |
| Lider(ler) | Mustafa Kemal Paşa |
| Amaç | Osmanlı İmparatorluğu'nun parçalanmasına muhalefet |
| Merkez(ler) | Ankara |
| Etkin bölgeler | Anadolu, Trakya |
| İdeoloji | Mîsâk-ı Millî Türk milliyetçiliği Halk egemenliği Anayasacılık Ön-cumhuriyetçilik Anti-emperyalizm Halkçılık Hareket içi düşünceler: İnkılapçılık Islahatçılık Muhafazakârlık İttihatçılık Monarşizm Sosyalizm Liberalizm Merkezileşme Adem-i merkeziyetçilik |
| Siyasi yelpaze | Sağ ve sol |
| Müttefikler | |
| Rakip(ler) |
|
| Çatışma(lar) | Türk Kurtuluş Savaşı |
Bu hareket, Sevr Antlaşması'nı tanımadı ve Mîsâk-ı Millî ile belirlenen sınırların çok büyük bölümünü kapsayan Lozan Antlaşması ile güvence edildi.
-
The Sphere gazetesinin 1-5 Mart 1921'de yayımladığı harita:
Ankara Hükûmeti ve Talepleri
Kemalistler ya da milliyetçiler, gölgeli alanı etkin biçimde kontrol ediyorlar. Onlar, Yunanlar tarafından Ege'den sürüldüler fakat Trakya'yı, İzmir'i, Ermenistan'ı ve Basra Körfezi'ne kadar bütün Mezopotamya'yı talep ediyorlar
Ayrıca bakınız
- Kuvâ-yi Milliye
- Ankara Hükûmeti
Dipnotlar
- ^ İstanbul'daki rejim ve rejimin taraftarları, Mustafa Kemal'in önderlik ettiği hareketi destekleyen herkesi, küçümser bir yaklaşımla, "Kemalistler", "Kemalîler" ve "Kemalciler" olarak adlandırdı. "Kemalîler" adlandırması Celalîler'e bir atıftı. Dış basın "Kemalistler" adlandırmasını Ankara merkezli hareketi ve o hareketin silahlı gücünü belirtmek için "milliyetçiler" adlandırması ile eş anlamlı olarak kullandı.
