Cocos Adaları, diğer adıyla Keeling Adaları ya da resmî adıyla Cocos (Keeling) Adaları Bölgesi, Güneydoğu Asya'da Hint Okyanusu'nda bulunan ve Avustralya'ya bağlı olan adalar grubudur. Cocos Adaları'nın nüfusu, Temmuz 1997'de 617 idi. 1984'teki oylamayla halk Avustralya'ya bağlanmayı tercih etmiştir.
Cocos Adaları Cocos Islands | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Bayrak  Arma | |||||||||
 | |||||||||
| Başkent | West Adası | ||||||||
| Resmî dil(ler) | yok | ||||||||
| Tanınan bölgesel dil(ler) | İngilizce, Malayca | ||||||||
| Demonim | Cocoslu | ||||||||
| Hükûmet | Monarşi | ||||||||
| |||||||||
| Tarihçe | |||||||||
| |||||||||
• Su (%) | 0 | ||||||||
| Nüfus | |||||||||
• Temmuz 2009 tahminî | 596 (210.) | ||||||||
| Para birimi | Avustralya doları (AUD) | ||||||||
| Zaman dilimi | UTC+6½ | ||||||||
| Telefon kodu | 61 891 | ||||||||
| İnternet alan adı | .cc | ||||||||
1609'da kaptan William Keeling tarafından keşfedilen adalar, bundan dolayı Keeling adaları olarak da bilinir.
Etimoloji
Adalar, 1622'den itibaren Cocos Adaları, 1703'ten itibaren Keeling Adaları, 1805'te James Horsburgh'dan bu yana Cocos-Keeling Adaları ve 19. yüzyıldan itibaren Keeling-Cocos Adaları olarak adlandırılmıştır. Cocos, bol miktarda bulunan hindistan cevizi ağaçlarına atıfta bulunurken, Keeling ismi ise adaları 1609'da keşfeden William Keeling'e atıfta bulunur.
1825'te Borneo'da yelken açan John Clunies-Ross, ada grubunu Borneo Mercan Adaları olarak adlandırırken, Keeling adını Kuzey Keeling ile sınırlandırdı ve Güney Keeling'e de "asıl adıyla Cocos" ifadelerini kullandı. 1916'dan itibaren onaylanan Cocos (Keeling) Adaları olarak ifade edilme şekli Cocos Island Act 1955 (3 & 4 Eliz. 2 . c. 5) ile birlikte resmîleştirildi.
Tarihçe
Takımadalar, 1609 yılında Doğu Hindistan Şirketi'nden Kaptan William Keeling tarafından Doğu Hint Adaları'ndan dönüş yolculuğunda keşfedildi. Kuzey Keeling, 1749 yılında İsveçli kaptan Carl Gustaf Ekeberg tarafından çizildi ve hindistan cevizi ağaçlarının varlığını gösterdi. Ayrıca, Britanyalı hidrograf Alexander Dalrymple tarafından 1789 yılında üretilen bir haritada da yer almaktadır.
1825 yılında, İskoç tüccar denizci Kaptan John Clunies-Ross, Hindistan'a yaptığı bir yolculuk sırasında adalarda kısa bir süre durmuş, bir Birleşik Krallık bayrağı asmış ve gelecekte ailesiyle birlikte adalara yerleşmek üzere geri dönmeyi planlamıştı. Zengin İngiliz Alexander Hare'nin de buna benzer planları vardı ve bu sebeple bir kaptan tuttu. Hare'nin tuttuğu bu kaptan tesadüfen, Clunies-Ross'un erkek kardeşiydi. Anlaşmaya göre kendisini 40 Malay kadından oluşan gönüllü bir haremi ile adaya bırakacaktı. Hare burada özel konutunu kurmayı umuyordu. Hare daha önce Borneo'daki bir kasaba olan Banjarmasin'de ikâmet etmişti ve "medeniyetin sunduğu uysal hayata kendini hapsedemeyeceğini" fark etti.
Clunies-Ross iki yıl sonra karısı, çocukları ve kayınvalidesiyle adaya ulaştığında Hare'nin adada çoktan yerleşmiş ve özel haremle birlikte yaşadığını görmüştür. İkisi arasında bir düşmanlık çıkmış, Clunies-Ross'un sekiz denizcisi "yeni krallığı, kadınları ve her şeyiyle birlikte ele geçirmek" için hemen işgale başlamıştı.
Bir süre sonra Hare'nin kadınları onu terk etmeye ve bunun yerine Clunies-Ross'un denizcileri arasında eş bulmaya başladılar. Hayal kırıklığına uğrayan Hare adayı terk etti. 1834'te Bencoolen'de öldü. Eski harem üyelerinin cesaretlendirmesiyle Clunies-Ross, adaya çalışmak ve eş bulmak için Malayları işe aldı.
Clunies-Ross'un işçilerine, John Clunies-Ross'un bizzat bastırdığı ve yalnızca şirket mağazasında nakde çevrilebilen Cocos rupisi adı verilen bir para birimiyle ödeme yapılıyordu.
1 Nisan 1836'da, HMS BeagleKaptan Robert FitzRoy komutasındaki HMS Beagle, Beagle araştırma seferinin bir parçası olarak atolün profilini belirlemek için derinlik ölçümleri yapmak üzere adaya geldi. Gemide bulunan doğa bilimci Charles Darwin için sonuçlar, daha sonra Mercan Resiflerinin Yapısı ve Dağılımı olarak yayınladığı atollerin nasıl oluştuğuna dair geliştirdiği bir teoriyi destekliyordu. Bu süreçte adaların doğal tarihini inceledi ve örnekler topladı. Darwin'in asistanı Syms Covington, "Bir İngiliz [aslında İskoç'tu] ve ailesi, Ümit Burnu'ndan yaklaşık altmış veya yetmiş melezle birlikte adalardan birinde yaşıyor. Vali Kaptan Ross şu anda Ümit Burnu'nda yok." diye not etti.
Britanya İmparatorluğu tarafından ilhak
Adalar 1857'de Britanya İmparatorluğu tarafından ilhak edildi. Bu ilhak, HMS Juno komutasındaki Kaptan Stephen Grenville Fremantle tarafından gerçekleştirildi. Fremantle, adaları Britanya İmparatorluğu adına sahiplendi ve II. Ross'u başkomiser olarak atadı. 1878'de, Kraliyet Fermanı ile Seylan valisi adaların valisi oldu ve 1886'da adaların sorumluluğu, "Cocos Adaları Valisi" olarak görevlerini yerine getirmek üzere Boğazlar Yerleşimi valisine devredildi.
Adalar, 20 Mayıs 1903 tarihli bir Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca Boğazlar Yerleşimi'nin bir parçası hâline getirildi Bu arada, 1886'da Kraliçe Victoria, bir sözleşme ile adaları John Clunies-Ross'a süresiz olarak verdi. Ailenin başı, Yerleşik Yargıç ve hükûmet temsilcisi olarak yarı resmi bir statüye sahipti.
1901 yılında Direction Adası'nda bir telgraf kablo istasyonu kuruldu. Denizaltı kabloları Rodrigues, Mauritius, Batavia, Java ve Fremantle, Batı Avustralya'ya uzanıyordu. 1910 yılında geçen gemilerle iletişim kurmak için bir telsiz istasyonu kuruldu. Kablo istasyonu 1966 yılında faaliyetini durdurdu.
Birinci Dünya Savaşı
9 Kasım 1914 sabahı, adalar I. Dünya Savaşı'nın ilk deniz savaşlarından biri olan Cocos Muharebesi'ne sahne oldu. Alman kruvazörü SMS Emden bir çıkarma birliği adaya çıktı.SMS Emden Direction Adası'ndaki telsiz ve kablolu iletişim istasyonunu ele geçirip devre dışı bıraktı, ancak istasyon bir imdat çağrısı göndermeyi başardı. Yakınlardan bir müttefik birlik konvoyu geçiyordu ve Avustralya kruvazörü HMAS Sydney soruşturma yürütmek üzere konvoy refakatinden ayrıldı.
Sydney ve Emden'i saat 09:15'te, her iki geminin de savaşa hazırlanırken tespit etti. Saat 11:20'de, ağır hasar görmüş Emden, Kuzey Keeling Adası'na karaya oturdu. Avustralya savaş gemisi, Emden'i destekleyen kömür gemisini takip etmek için yön değiştirdi; kömür gemisi batırdıktan sonra saat 16:00'da Kuzey Keeling Adası'na geri döndü. Bu noktada, Emden'in savaş sancağı hâlâ dalgalanıyordu. Bu sancağın dalgalanması genellikle bir geminin savaşmaya devam etmeyi planladığının bir işaretidir. Sancağı indirme talimatlarına yanıt gelmeyince, karaya oturmuş kruvazöre iki salvo ateşlendi, ardından Almanlar bayrağı indirdi ve beyaz bir çarşaf astı. Sydney'e iletim istasyonunun durumunu tespit etme emri verilmişti, ancak ertesi gün Almanlara tıbbî yardım sağlamak için geri döndü.
Emden gemisindeki kayıplar toplamda 134 ölü ve 69 yaralı olurken, Sydney gemisindeki kayıplar ise dört ölü ve 16 yaralı şeklindeydi. Burada kurtulan Almanlar, 15 Kasım'da Kolombo'da asker konvoyuna yetişen Avustralya kruvazörüne alındı, ardından Malta'ya götürüldü ve esirler Britanya ordusuna teslim edildi. Kıyıdaki birliklerden Sydney gelmeden önce kurtarılamayan 50 Alman personel daha, bir uskuna ele geçirerek Direction Adası'ndan kaçtı ve sonunda İstanbul'a ulaştı. Emden, Hint veya Pasifik Okyanusu'ndaki son aktif Merkezi Güçler savaş gemisiydi; bu da Avustralya ve Yeni Zelanda'dan gelen asker taşıma gemilerinin deniz refakati olmadan seyahat edebileceği ve müttefik gemilerinin başka yerlere konuşlandırılabileceği anlamına geliyordu.
İkinci Dünya Savaşı
İkinci Dünya Savaşı sırasında kablo istasyonu bir kez daha hayatî bir bağlantı hâline geldi. Cocos, savaş sırasında kullanılan dünya çapındaki istihbarat sistemi olan Y servisi tarafından yön bulma açısından değerliydi.
Müttefik planlamacılar, adaların Alman uçakları için bir havaalanı ve Hint Okyanusu'nda faaliyet gösteren ticaret baskıncıları için bir üs olarak ele geçirilebileceğini kaydettiler. Japonya'nın savaşa girmesinin ardından Japon kuvvetleri komşu adaları işgâl etti. Cocos kablo istasyonuna ve adalarındaki garnizona dikkat çekmemek için, Direction ve Horsburgh adaları arasındaki deniz uçağı demirleme yeri kullanılmadı. Acil durumlar dışında radyo vericileri de sessiz tutuldu.
1942'de Singapur'un düşmesinden sonra adalar Seylan'dan yönetildi ve Batı ve Yön Adaları Müttefik askerî yönetimine verildi. Adaların garnizonu başlangıçta Horsburgh Adası'nda bulunan Britanya ordusunun Kraliyet Afrika Tüfekleri'nden bir müfrezeden ve iki adet 6-inç (152,4 mm) toptan oluşuyordu. Demirleme yerini korumak için toplar yerleştirilmişti. Yerel halkın tamamı Ana adada yaşıyordu. Adaların iletişim merkezi olarak önemine rağmen, Japonlar ne baskın düzenlemeye ne de adaları işgâl etmeye teşebbüs etmediler ve ayda bir kez keşif uçağı göndermekle yetindiler.
8-9 Mayıs 1942 gecesi, Seylan Savunma Kuvvetleri'nden 15 garnizon üyesi, Gratien Fernando önderliğinde isyan etti. İsyancıların, Britanya subaylarının tavırlarından kışkırtıldıkları ve ayrıca Japonların İngiliz karşıtı propagandasından da etkilendikleri söyleniyordu. Adalardaki topçu bataryasının kontrolünü ele geçirmeye çalıştılar. Cocos Adaları İsyanı bastırıldı, ancak isyancılar isyancı olmayan bir askeri öldürdü ve bir subayı yaraladı. İsyancılardan yedisi, daha sonra usulsüz yapıldığı iddia edilen bir yargılamada ölüm cezasına çarptırıldı, ancak sanıkların suçu kabul edildi. Dört ceza hafifletildi, ancak Fernando da dâhil olmak üzere üç kişi idam edildi. Bunlar, İkinci Dünya Savaşı sırasında isyan nedeniyle idam edilen tek İngiliz Milletler Topluluğu askerleri olacaktı.
25 Aralık 1942'de Japon denizaltısı I-166 adaları bombaladı ancak herhangi bir hasara yol açmadı.
Savaşın ilerleyen dönemlerinde iki havaalanı inşa edildi ve Güneydoğu Asya'daki Japon hedeflerine karşı baskınlar düzenlemek ve Malaya'nın yeniden işgâli ve Singapur'un yeniden ele geçirilmesi planına destek sağlamak için adalara üç bombardıman uçağı filosu taşındı. Gelen ilk uçaklar, RAF 136. Filosu'nun Supermarine Spitfire Mk VIII'leriydi. Bunlar arasında, adalarda konuşlanmış olan RAF 321. (Hollanda) Filosu'ndan (Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde görev yapan sürgündeki Hollandalı kuvvetler mensupları) bazı Liberator bombardıman uçakları da vardı. Temmuz 1945'te RAF 99. ve 356. filoları Batı Adası'na vardığında, dış dünyada olup bitenlerle ilgili haberler içeren Atoll adlı günlük bir gazete getirdiler. Boş zamanlarında havacılar tarafından hazırlanan gazete, Liberator bombardıman uçakları tarafından Japon muhafızların başlarının üzerinden esir kamplarına atıldığında ün kazandı.
1946'da adaların yönetimi yeniden Singapur'a döndü ve ada Singapur Kolonisi'nin bir parçası hâline geldi.
Avustralya'ya transfer
23 Kasım 1955'te adalar Birleşik Krallık'tan Avustralya Milletler Topluluğu'na devredildi. Devirden hemen önce adalar, Birleşik Krallık'ın 1946 tarihli Boğaz Yerleşimleri (İptal) Yasası ve 1946 Yasası tarafından uygulanan 1887 ve 1945 tarihli Britanya Yerleşimleri Yasaları [2] uyarınca Birleşik Krallık'ın Singapur Kolonisi'nin bir parçasıydı. Devri gerçekleştirmek için izlenen yasal adımlar şunlardı
- İngiliz Milletler Topluluğu Parlamentosu ve Hükûmeti, bu amaçla Birleşik Krallık Yasası'nın çıkarılmasını talep etmiş ve onaylamıştır.
- 1955 tarihli Cocos Adaları Yasası, Kraliçe'ye, Bakanlar Kurulu Kararı ile adaların Singapur Kolonisi'nin bir parçası olmaktan çıkarılması ve İngiliz Milletler Topluluğu'nun yetkisi altına alınması yönünde talimat verme yetkisi vermiştir.
- 1955 tarihli Cocos (Keeling) Adaları Yasası ile Commonwealth Parlamentosu, adaların Commonwealth'in yetkisi altındaki bir bölge olarak kabul edilmesini ve yönetiminin kendisine ait olmasını sağlamıştır.
- Birleşik Krallık'ın 1955 tarihli Yasası uyarınca çıkarılan 1955 tarihli Cocos Adaları Konsey Kararı, belirlenen gün (23 Kasım 1955) itibarıyla adaların Singapur Kolonisi'nin bir parçası olmaktan çıkıp Avustralya Milletler Topluluğu'nun yetkisi altına gireceğini öngörmüştür.
Bu nispeten karmaşık mekanizmanın nedeni, 1946 tarihli Boğazlar Yerleşimi (İptal) Yasası'nın şartlarından kaynaklanıyordu. Sir Kenneth Roberts-Wray'e göre "başka herhangi bir prosedürün geçerliliği şüpheli olurdu". Ayrılık üç aşamadan oluşuyordu: Singapur Kolonisinden ayrılma; Birleşik Krallık tarafından devredilmesi ve Avustralya tarafından kabul edilmesi.
H. J. Hull, yeni bölgenin ilk resmî temsilcisi (şimdiki yöneticisi) olarak atandı. Kraliyet Avustralya Donanması'nda teğmen komutan olarak görev yapmış ve bu amaçla görevinden ayrılmıştı. 9 Eylül 1958 tarihli 1573 sayılı Commonwealth Kabine Kararı uyarınca, Hull'un görevine son verildi ve yerine Kuzey Bölgesi polisinden geçici görevle John William Stokes atandı. Ekim 1958 sonunda Bölgeler Bakanı Hasluck tarafından yapılan bir basın açıklamasında, Hull'un Cocos'taki üç yıllık hizmeti övüldü.
Stokes, 31 Ekim 1958'den 30 Eylül 1960'a kadar bu görevde bulundu. Oğlunun çocukluk anıları ve adaların fotoğrafları yayınlandı. Norfolk Adası'ndan C. I. Buffett MBE onun yerine geçti ve 28 Temmuz 1960'tan 30 Haziran 1966'ya kadar görev yaptı ve daha sonra Cocos'ta ve Norfolk Adası'nda yönetici olarak görev aldı. 1974'te Ken Mullen, 1964'ten 1966'ya kadar Direction Adası'ndaki Kablo İstasyonu'nda karısı ve oğluyla birlikte geçirdiği zaman hakkında küçük bir kitap yazdı .
1970'lerde, Avustralya hükûmetinin Clunies-Ross ailesinin adadaki feodal yönetim tarzından duyduğu memnuniyetsizlik arttı. 1978'de Avustralya, zorunlu kamulaştırma tehdidini kullanarak aileyi adaları A$6.250.000 karşılığında satmaya zorladı. Anlaşma gereği, aile adadaki evleri olan Oceania House'un mülkiyetini elinde tuttu. 1983'te Avustralya hükûmeti bu anlaşmadan caydı ve John Clunies-Ross'a Cocos'u terk etmesi gerektiğini söyledi. Ertesi yıl Avustralya Yüksek Mahkemesi, Oceania House'un geri alınmasının yasa dışı olduğuna karar verdi, ancak Avustralya hükûmeti Clunies-Ross'un nakliye şirketine hiçbir devlet işi verilmemesini emretti. Bu kararda onun iflasına katkıda bulundu. John Clunies-Ross daha sonra Batı Avustralya'daki Perth'e taşındı. Bununla birlikte, Clunies-Ross ailesinin bazı üyeleri hâlâ Cocos'ta yaşıyor.
Avustralya hükûmeti, Cocos Malaylarının kendi kaderlerini tayin etme referandumunda oy kullanmaları için kapsamlı hazırlıklar yaptı. Görüşmeler 1982'de başladı ve Birleşmiş Milletler gözetiminde referandumun 1983 ortalarında yapılması hedeflendi. BM Sömürgesizleştirme Komitesi tarafından geliştirilen yönergeler uyarınca, sakinlere üç seçenek sunulacaktı: tam bağımsızlık, serbest birlik veya Avustralya ile bütünleşme. Hem ada sakinleri hem de Avustralya hükûmeti son seçeneği tercih etti. Mart 1983'teki Avustralya seçimlerinin ardından Canberra'da yaşanan hükûmet değişikliği, oylamayı bir yıl erteledi. Ana Ada Konseyi geleneksel bir toplumsal uzlaşma "oylaması"nı tercih ettiğini belirtirken, BM gizli oylamada ısrar etti. Referandum 6 Nisan 1984'te, Clunies-Ross ailesi de dâhil olmak üzere, oy kullanma hakkına sahip 261 ada sakininin tamamının katılımıyla gerçekleştirildi: 229 kişi bütünleşme, 21 kişi serbest birlik, dokuz kişi bağımsızlık için oy verdi ve iki kişi tercih belirtmedi. 21. yüzyılın ilk on yılında, adaların müslüman ve gayrimüslim nüfusu arasında bir dizi anlaşmazlık yaşandı.
Batı Adası'nda 2 kilometre (1,2 mi) uzunluğunda olan bir uçuş pisti bulunmaktadır. Pist Boeing 737 yolcu uçakları ve daha küçük askerî uçakları barındıracak şekilde tasarlanmıştır. 2023 yılında Avustralya parlamentosu, alçak irtifada denizaltı karşıtı savaş operasyonları ve yüksek teknolojili askerî gözetleme yapabilen Boeing P-8 Poseidon uçaklarını kaldırabilmesi için pistin 150 metre uzatılması planlarını onayladı. İnşaatın 2024 yılında başlaması ve 2026 yılında tamamlanması planlanmıştı. Pistin uzatılmasından önce, Amerika Birleşik Devletleri, pisti Diego Garcia ve Guam arasında bir mola noktası ve Paya Lebar Hava Üssü'ne kısmî bir alternatif olarak birkaç on yıldır kullanıyordu.
Yerli statüsü
Cocos Malaylarının soyundan gelenler, Hare ve Clunies-Ross tarafından Malay Yarımadası, Endonezya takımadaları, Güney Afrika ve Yeni Gine'den sözleşmeli işçi, köle veya mahkûm olarak adalara getirilmiştir (2019 itibarıyla) Adanın yerlisi olmamalarına ve etnik olarak Aborjin olmamalarına rağmen, Avustralya hükûmetinden Yerli Avustralyalılar olarak tanınmayı talep ediyorlar.
Coğrafya
Cocos Adaları, 14 km² lik bir alana ve 26 km'lik bir kıyı şeridine sahiptir. Cocos Adaları'nın bitki örtüsü Hindistan cevizi ağaçlarından oluşur. 9 ay boyunca güneydoğu rüzgârları ve orta derecede yağış hâkimdir. Ada'nın en yüksek noktası 14 metre yüksekliği ile isimsiz bir tepedir.
Bağıl adalar
| No. | Adacık | Alan (km²) | |
|---|---|---|---|
| Malay adı | İngilizce adı | ||
| 1 | Pulau Luar | Horsburgh Island | 1.04 |
| 2 | Pulau Tikus | Direction Island | 0.34 |
| 3 | Pulau Pasir | Workhouse Island | 0.00 |
| 4 | Pulau Beras | Prison Island | 0.02 |
| 5 | Button Islets | 0.00 | |
| 7 | Pulau Gangsa | <0.01 | |
| 8 | Pulau Selma | Home Island | 0.95 |
| 9 | Pulau Ampang Kechil | Scaevola Islet | <0.01 |
| 10 | Pulau Ampang | 0.06 | |
| 11 | Pulau Wa-idas | Ampang Minor | 0.02 |
| 12 | Pulau Blekok | 0.03 | |
| 13 | Pulau Kembang | 0.04 | |
| 14 | Pulau Cheplok | Gooseberry Island | <0.01 |
| 15 | Pulau Pandan | Misery Island | 0.24 |
| 16 | Pulau Siput | Goat Island | 0.10 |
| 17 | Pulau Jambatan | <0.01 | |
| 18 | Pulau Labu | 0.04 | |
| 19 | Pulau Atas | South Island | 3.63 |
| 20 | Pulau Kelapa Satu | 0.02 | |
| 21 | Pulau Blan | East Cay | 0.03 |
| 22 | Pulau Blan Madar | Burial Island | 0.03 |
| 23 | Pulau Maria | West Cay | 0.01 |
| 24 | Pulau Kambling | ?Turtle Island | <0.01 |
| 25 | Pulau Panjang | West Island | 6.23 |
| 26 | Pulau Wak Bangka | ?Turtle Island | 0.22 |
Demografi
2021 Avustralya nüfus sayımına göre, Cocos Adaları'nın nüfusu 593 kişidir. Cinsiyet dağılımı yaklaşık %51 erkek ve %49 kadın şeklindedir. Nüfusun medyan yaşı 40'tır ve bu, Avustralya nüfusunun medyan yaşı olan 38'den biraz daha yüksektir. 2021 itibarıyla, Cocos Adaları'nda kendilerini Yerli Avustralyalı (Aborjin veya Torres Boğazı Adalı) olarak tanımlayan kimse yaşamamaktadır.
Cocos Adaları'nda din (2021)
Cocos Adaları'nın çoğunluk dini İslam'dır. Adadaki toplam nüfusun %65,6'sı kendini müslüman olarak tanımlanırken, bunu herhangi bir din belirtmeyenler (%15,3), dinsiz olduğunu açıklayanlar (%14,0), katolik (%2,0) ve Anglikan (%1,5) olarak kendini tanımlayanlar takip etmektedir. Cocos Adalılarının geri kalan %1,6'sı ise laik olarak tanımlanmakta veya çeşitli diğer inançlara (ateizm, agnostisizm ve belirtilmemiş manevi inançlar dâhil) sahiptir.
Nüfusun %73,5'i Avustralya'da doğmuştur - ya anakarada, ya Cocos Adaları'nda ya da başka bir Avustralya bölgesinde. Geri kalan %26,5'i ise Malezya (%4,0), İngiltere (%1,3), Yeni Zelanda (%1,2), Singapur (%0,5) ve Arjantin (%0,5) gibi diğer ülkelerden gelmektedir. Nüfusun %61,2'si evde Malayca konuşurken, %19,1'i İngilizce ve %3,5'i başka bir dil (İspanyolca ve çeşitli Avustronezya ve Afrika dilleri dâhil) konuşmaktadır. Nüfusun %63'ü ya sadece İngilizce konuşmakta ya da İngilizceyi "iyi veya çok iyi" konuşmaktadır, %19,0'ü ise İngilizceyi "iyi değil veya hiç" konuşamamaktadır.
Kaum Ibu (Kadınlar Grubu), yerel ve ulusal düzeyde kadınların görüşlerini temsil eden bir kadın hakları örgütüdür.
Ekonomi
Su bazlı veya doğa aktivitelerine odaklanan küçük ve büyüyen bir turizm sektörü var. 2016 yılında, Turizm Avustralya'nın Su ve Kıyı Elçisi ve 101 En İyi Plaj 2017'nin ortak yazarı Brad Farmer tarafından Direction Adası'ndaki bir plaj, Avustralya'nın en iyi plajı seçildi.
Küçük yerel bahçeler ve balıkçılık gıda tedarikine katkıda bulunuyor. Adaya ulaşan gıdaların ve diğer temel ihtiyaçların çoğu Avustralya'dan veya başka yerlerden ithal edilmektedir.
Cocos Adaları Kooperatif Derneği Ltd., inşaat işçileri, yükleme ve boşaltma işçileri ve mavna işçisi işletmeleri istihdam etmektedir. Turizm ise kalanları istihdam etmektedir. 2011 yılında adada işsizlik oranı %6,7 olarak belirlenmiştir.
2 Nisan 2025'te Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Donald Trump, Cocos Adaları'na %10 oranında gümrük vergisi uygulanacağını duyurdu.