Düşmanı şeytanlaştırma

Düşmanı şeytanlaştırma veya düşmanı insanlıktan çıkarma, düşmanın yalnızca yıkıcı amaçlar taşıdığı; tehditkar ve kötü bir saldırgan olduğu fikrini öne süren bir propaganda tekniğidir. Şeytanlaştırma, düşmana daha kolay zarar vermeyi, müttefikleri korumayı ve harekete geçirmeyi, düşmanı demoralize etmeyi, düşmana karşı nefreti körüklemeyi amaçlayan en eski propaganda tekniğidir

Düşmanın şeytanlaştırılması tarih boyunca rutin bir şekilde yapılmıştır. Thucydides, Antik Yunan'da örneklerini kaydetmiştir.

Phillip Knightley, düşmanın (ilk önce liderleri ve daha sonra düşman bireyleri) şeytanlaştırılmasının, Batı medyasının izlediği vahşet propagandası tarafından tahmin edilebilir bir model haline geldiğine inanıyordu.

İkinci Dünya Savaşı sırasında, düşman şeytanlaştırması ve bayrak sallayan vatanseverlik içeren propaganda belgeselleri ABD Dışişleri Bakanlığı ve ABD'nin diğer devlet kurumları tarafından hazırlandı ve onaylandıktan sonra dağıtıldı.

Birinci Dünya Savaşı sırasında Rus popüler medyası tarafından şeytanlaştırılan II. Kaiser Wilhelm gibi düşman tek bir adamda kişiselleştirilirse, düşmanı şeytanlaştırmak çok daha kolay olabilir.

Düşmanı şeytanlaştırma stratejisi, kaçınılmaz olarak, Carl von Clausewitz de dahil olmak üzere birçok yazar tarafından detaylandırılan bir kısır döngüye yol açar. Düşmanın şeytanlaştırılması diplomatik çözümü imkansız kılar ve kaçınılmaz olarak savaşa veya ilişkilerin kötüleşmesine yol açar. Düşmanı özellikle kötü olarak tasvir etmek, cinayetleri daha kolay hale getiren duygulara ilham verir.

Birinin düşmanını şeytani olarak tasvir etmesi, çoğu zaman, düşman grup veya liderle ilişkili tüm nüfusun veya siyasi aygıtın eşit derecede şeytani olarak muamele görmesine yol açmıştır. Bu aynı zamanda genellikle bir düşmanın daha karmaşık güdülerini saf kötülüğün basit bir şekilde teşvik edilmesine indirgeme eğilimi ile sonuçlanır.

Çinli devrimci teorisyen Mao Zedong, kişinin düşman tarafından şeytanlaştırılmasının iyi bir şey olduğunu savundu. "Düşmanın bize çılgınca saldırması ve bizi tamamen siyah ve tek bir erdemden yoksun olarak boyaması daha da iyidir; bu, düşmanla kendimiz arasında yalnızca net bir sınır çizgisi çizmekle kalmayıp, aynı zamanda savaşta çok şey başardığımızı gösterir." (Düşmanın Saldırması Kötü Değil İyi Bir Şeydir [26 Mayıs 1939])