Irène Joliot-Curie (d. 12 Eylül 1897, Paris - ö. 17 Mart 1956, Paris), Fransız kimyager.
Irène Joliot-Curie | |
|---|---|
 | |
| Doğum | 12 Eylül 1897 Paris, Fransa |
| Ölüm | 17 Mart 1956 (58 yaşında) Paris, Fransa |
| Ölüm sebebi | Akut Lösemi |
| Milliyet | Fransız |
| Vatandaşlık | Fransa |
| Eğitim | Sorbonne |
| Din | Hıristiyan |
| Ödüller |  Nobel Kimya Ödülü (1935) |
| Kariyeri | |
| Dalı | Kimya |
| Çalıştığı kurumlar | Sorbonne Curie Enstitüsü |
| Doktora danışmanı | Paul Langevin |
| Etkilendikleri | Marie Curie ve Pierre Curie |
Hayatı
Marie Skłodowska-Curie ve Pierre Curie'nin kızı ve Frédéric Joliot-Curie'nin karısıydı. Kocası ile ortak çalışmaları olan yapay radyoaktivite keşfi ile 1935'te Nobel Kimya Ödülü kazandı. Bu ödül Curieleri en fazla Nobel kazanmış aile yaptı. Joliot-Curie'nin iki çocuğu Hélène ve Pierre de saygın bilim insanları arasındadır. 1946'da laboratuvarlarında patlayan polonyum nedeniyle hayatı boyunca lösemiyle uğraştı. Birinci Dünya Savaşında annesiyle birlikte hemşire radyografi olarak çalıştı.
Pozitronu tanımlamak için gama ışınlarını kullanarak deneyler yaptı. Ölüm sebebi " akut lösemi " dir.
kaynakça
 | Bir kimyager ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |