| Koini Grekçesi | |
|---|---|
| Kοινὴ διάλεκτος | |
| Bölge | Roma İmparatorluğu'nun doğusu |
| Dil ailesi | Hint-Avrupa
|
| Önceki formlar | Proto-Yunanca
|
| Yazı sistemi | Yunan alfabesi |
| Dil kodları | |
| ISO 639-2 | grc |
| ISO 639-3 | – |
Koini (Yunanca: Κοινή), Kitâb-ı Mukaddes Grekçesi veya Kutsal Kitap Grekçesi, Helenistik Dönemde Attika diyalektinden sonra gelişen ve Yunanistan dışındaki bölgelerde de kullanılan, bu sebeple sadece Yunanların değil Yunan olmayanların da kullandıkları bir halk lehçesi. Aynı zamanda Romalıların Yunan toplumuyla anlaşmak için kullandığı lehçedir.
Orta Doğu'da yaygın olarak kullanılmıştır. Bir ara Yahudiler tarafından da kullanılır olmuştu. Zaman içinde İbranicenin yerine geçmiş İbranice Tevrat'ı anlayamayan Yahudiler için 70 Haham tarafından Tevrat Yunancanın Koini diyalektine çevrilmiştir.
Bu çeviri bu sebepten dolayı Septuagint adıyla anılmaktadır.
İsa zamanında Orta Doğu'da Koini diyalekti konuşulduğundan halkın anlaması için İncil de bu lehçede kaleme alınmıştır.
Yunan aydınlar tarafından bu dil son derece bayağı ve avam bulunmuş, bunun yerine Attika diyalektinin kullanılması gerektiğini savunmuşlardır ancak Koini halk tarafından daha basit grameri ve çevre dillerden aldığı kelimeler nedeniyle tercih edilmiştir.
Bizans Dönemi'nde Kilise, Yeni Ahit'in dili olmasına rağmen Koini'yi değil Attika diyalekti tercih etmiş ve Bizans İmparatorluğu'nun resmî dili de Attika diyalekti olmuştur.
Koini, Yunanistan Ortodoks Kilisesi'nde, Kıbrıs Kilisesi'nde, İstanbul Patrikhanesi'nde, Antakya Patrikhanesi'nde İskenderiye Patrikhanesi'nde ve Kudüs Patrikhanesi'nde ayin dili olarak kullanılmaktadır.
- Koini