Omaha Plajı

Omaha Beach
Into the Jaws of Death: Robert F. Sargent tarafından fotoğraflanan ABD 1. Piyade Tümeni birlikleri Omaha'ya iniş yapıyor
Tarih 6 Haziran 1944 Bölge Sainte-Honorine-des-Pertes, Saint-Laurent-sur-Mer, Vierville-sur-Mer, Fransa Sonuç Müttefik zaferi
Taraflar
Almanya	ABD  Birleşik Krallık  Kanada
Komutanlar ve liderler
Dietrich Kraiß Ernst Goth	Omar N. Bradley Norman Cota Clarence R. Huebner Willard G. Wyman George A. Taylor

Omaha Sahili veya Omaha Plajı (İngilizce: Omaha Beach), II.Dünya Savaşı sırasında Overlord operasyonunun amfibi saldırı bileşeni için belirlenmiş beş sahil çıkarma bölgesinden biriydi.

6 Haziran 1944'te Müttefikler, Normandiya Çıkarması ile Alman işgali altındaki Fransa'yı işgal etti. "Omaha", Fransa'nın Normandiya sahilinin İngiliz Kanalı'na bakan 8 kilometre (5,0 mi) bir bölümünü ifade eder. Sainte-Honorine-des-Pertes'in doğusundan, Douve Nehri ağzının sağ kıyısındaki Vierville-sur-Mer'in batısına kadar uzanır. Buradaki çıkarmalar, doğuda bulunan Gold Sahiline İngiliz çıkarmalarını batıdaki Utah Sahiline Amerikan çıkarmalarıyla birleştirmek ve böylece Seine Körfezi'nin (Baie de Seine) Normandiya kıyısında sürekli bir yerleşim sağlamak için gerekliydi. Omaha'nın ele geçirilmesi, ağırlıklı olarak Amerika Birleşik Devletleri Donanması ve Sahil Güvenlik tarafından sağlanan deniz taşımacılığı ve deniz bombardıman gücü ile İngiliz, Kanada ve Özgür Fransız donanmalarının katkılarıyla Amerika Birleşik Devletleri Ordusu birliklerinin sorumluluğundaydı.

Omaha'daki birincil hedef, Port-en-Bessin ile Vire Nehri arasında 8 kilometre derinliğinde bir sahil başı oluşturmak, doğuda Gold sahilindeki İngiliz çıkarmalarıyla bağlantı kurmak ve batıdaki Isigny bölgesine ulaşarak Utah'taki VII. Kolordu çıkarmasıyla bağlantı kurmaktı. Test edilmemiş Amerikan 29. Piyade Tümeni, Pointe du Hoc'tan yönlendirilen dokuz bölük United States Army Rangers (Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Korucuları) ile birlikte plajın batı yarısına saldırdı. Savaşta tecrübe kazanmış 1. Piyade Tümeni ise doğu yarısına görevlendirildi.

Çıkarmalara karşı koyan Alman 352. Piyade Tümeni'ydi. 12.020 askerinden 6.800'ü, 53 kilometrelik bir cepheyi savunmakla görevlendirilmiş deneyimli muharebe birlikleriydi. Alman stratejisi, denizden yapılacak herhangi bir saldırıyı su hattında püskürtmeye dayanıyordu ve savunmalar esas olarak kıyı boyunca güçlü noktalarda konuşlandırılmıştı.

Müttefiklerin planı, kıyı savunmasını zayıflatmak için tanklar, piyadeler ve muharebe mühendislerinden oluşan ilk saldırı dalgalarını öngörüyordu; bu sayede daha büyük gemiler takip eden dalgalarda karaya çıkabilecekti. Ancak planların çok azı yolunda gitti. Seyirdeki zorluklar, çıkarma gemilerinin çoğunun gün boyunca hedeflerini ıskalamasına neden oldu. Savunmalar beklenmedik derecede güçlüydü ve karaya çıkan ABD birliklerine önemli kayıplar verdirdi. Yoğun ateş altında, mühendisler plajdaki engelleri temizlemekte zorlandılar; daha sonraki çıkarmalar, temizlenen birkaç kanalın etrafında toplandı. Sadece karaya çıkarken verilen kayıplarla zayıflayan hayatta kalan saldırı birlikleri, plajdan çıkışları temizleyemedi. Bu, daha sonraki çıkarmalar için daha fazla soruna ve gecikmelere neden oldu. Sonunda, hayatta kalan grupların doğaçlama saldırılar yaparak, en iyi savunulan noktalar arasındaki uçurumları tırmanarak küçük çaplı penetrasyonlar sağlandı. Günün sonunda, Amerikan kuvvetleri tarafından iki küçük, izole edilmiş mevzi ele geçirildi ve bu mevziler daha sonra iç kesimlerdeki daha zayıf savunmalara karşı kullanılarak, sonraki günlerde D-Day'in asıl hedeflerine ulaşıldı. Amerikan kuvvetleri 6 Haziran'da Omaha'da 2.400 kayıp verdi, ancak günün sonunda 34.000 asker karaya çıkardılar. Alman 352. Tümeni gücünün %10'unu kaybetti ve 1.200 kayıp verdi, ancak savaşa devam edecek yedek kuvveti yoktu.