Ulusal çıkar

Ulusal çıkar, egemen bir devletin hedefleri ve hırslarıdır (ekonomik, askeri, kültürel veya başka türlü) ve hükûmetin amacı olarak kabul edilir.

İtalyanca ragione degli stati ifadesi ilk olarak 1547 yılı civarında Giovanni della Casa tarafından kullanılmıştır.

"Devlet aklı" (Ragion di Stato) ifadesi İtalyan diplomat ve siyasi düşünür Niccolò Machiavelli tarafından savunulmuş ve daha sonra 1580'lerde İtalyan siyasi düşünür Giovanni Botero tarafından popüler hale getirilmiştir. Başbakan Kardinal Richelieu, Fransa'nın Otuz Yıl Savaşı'nda kendi Katolik olmasına rağmen Protestan tarafında savaşmasını, Katolik Kutsal Roma İmparatoru'nun artan gücünü engellemek için ulusal çıkar olarak gerekçelendirmiştir. Richelieu'nun yönlendirmesiyle Jean de Silhon, raison d'État kavramını "vicdanın izin verdiği ile işlerin gerektirdiği arasında bir araç" olarak savunmuştur.

Uluslararası ilişkiler alanında, ulusal çıkarın sıklıkla güç, güvenlik ve zenginlik arayışını içerdiği varsayılmıştır.Neorealist ve liberal kurumsalcı akademisyenler, ulusal çıkarı güvenlik ve güç etrafında dönecek şekilde tanımlama eğilimindedir.Liberal akademisyenler, ulusal çıkarları iç siyasi grupların tercihlerinin bir toplamı olarak görmektedir.Konstrüktivist akademisyenler, devletlerin ulusal çıkarlarının statik olduğunu ve a priori varsayabileceğini reddetmekte, bunun yerine devletlerin tercihlerinin sosyal etkileşimler yoluyla şekillendiğini ve değişebilir olduğunu savunmaktadır.

Şubat 2020'de CSIS için yazdığı bir makalede Gordon de Brouwer şöyle yazmıştı: "Ulusal çıkarın üç bileşeni vardır; güvenlik, refah ve sosyal refah. Bunların hepsi, sorunun ve çözümlerin çerçevesinin bir parçası olmalıdır. Üçü de önemlidir. Her zamankinden daha fazla birbirlerini güçlendirirler. Güvenlik refahın temelini oluşturur, refah güç yaratır ve güvenlik için ödeme yapar ve iyi işleyen bir toplum ekonomik ve güvenlik risklerini azaltır."

• Ortak fayda
• Ulus devlet
• Kamu yararı
• Realpolitik
• Realizm (uluslararası ilişkiler)
• Kişisel çıkar
• Ahlaki nihilizm