Destek
Ücretsiz İndirme ve Bilgi Platformu

Papalık Devleti, Papalık veya resmi olarak Kilise Devleti (İtalyanca: Stato della Chiesa; Latince: Status Ecclesiasticus), tarih boyunca İtalya Yarımadası'nda y

Papalık Devletleri

Koordinatlar: 42°49′16″K 12°36′10″D / 42.82111°K 12.60278°D
Vikipedi, özgür ansiklopedi
( sayfasından yönlendirildi)
Stati della Chiesa
Status Pontificius
Papalık Devleti
754-1870
bayrağı
Bayrak (1825-1870)
{{{arma_açıklaması}}}
Arma
1870 yılında Papalık Devleti
1870 yılında Papalık Devleti
BaşkentRoma
Yaygın dil(ler)Latince, İtalyanca
HükûmetÜniter teokratik, mutlak seçmeli monarşi
Papa 
• 752
II. Stephanus (ilk)
• 1846–1878
IX. Pius (son)
Başbakan 
• 17 Temmuz 1847-21 Ocak 1848
Gabriele Ferretti (ilk)
• 20 Kasım 1848- 25 Nisan 1849
Carlo Emanuele Muzzarelli (son)
Tarihçe 
• Kuruluşu
754
• Kuruluş
754
• Şarlman tarafından ele geçirilmesi
781
• Birinci yıkılış
15 Şubat 1798
• İkinci yıkılış
20 Eylül 1870
• Dağılışı
1870
Öncüller		Ardıllar
Bizans İmparatorluğu
Roma Cumhuriyeti (18. yüzyıl)
Birinci Fransız İmparatorluğu
Roma Cumhuriyeti (19. yüzyıl)
Roma Cumhuriyeti (18. yüzyıl)
Birinci Fransız İmparatorluğu
Roma Cumhuriyeti (19. yüzyıl)
İtalya Krallığı

Papalık Devleti, Papalık veya resmi olarak Kilise Devleti (İtalyanca: Stato della Chiesa; Latince: Status Ecclesiasticus), tarih boyunca İtalya Yarımadası'nda yer alan ve papanın askerî ve siyasi bakımlardan yönettiği devlet birimine verilen isimdi. Papalık sadece Katolik Kilisesi'ni dinî bakımdan yönetmekle kalmıyor; ordu oluşturuyor, savaş yapıyor ve barış antlaşmaları imzalıyordu. Papalık, bir devlet olarak 1870 yılına kadar varlığını sürdürdü. O tarihte Savoya Hanedanı'nın İtalya'yı bir tek bayrak altında toplaması sonucu işlevini kaybetti. 1929 yılında Kutsal Makam, İtalya'yla Laterano Antlaşması'nı imzalayarak Vatikan'ı kurdu. Bu tarihten beri Vatikan Şehir Devleti, Papalık Devleti'nin bir devamı olarak bağımsız bir devlet hâlinde varlığını devam ettirmektedir.

Tarih

16. yüzyılın ortalarından itibaren, patrisyen nitelikte cumhuriyetçi ve kolektif bir yönetim sistemi giderek kurumsallaştı. Bu yapıda Papa, "doğal prens" olarak, çoğunlukla komünal kökenli yerel seçkin sınıflara dayanıyordu. Bu sınıflar, bir önceki yüzyılda Papalık Devleti tarafından marjinalleştirilen derebeyliklerin ve son feodal kalıntıların yerini alarak, bölgesel yönetim üzerinde belirleyici bir kontrol kurdular.

Üst