Koine Grekçesi

Koini Grekçesi (Grekçe: Κοινή διάλεκτος, romanize: Koini dialektos, Ortak lehçe) ya da Kitâb-ı Mukaddes Grekçesi, Helenistik Dönemde Attika lehçesinden sonra gelişen ve Antik Yunanistan dışındaki bölgelerde de kullanılan, bu sebeple sadece Yunanların değil Yunan olmayanların da kullandıkları bir halk lehçesi. Aynı zamanda Romalıların Yunan toplumuyla anlaşmak için kullandığı lehçedir.

Orta Doğu'da yaygın olarak kullanılmıştır. Bir ara Yahudiler tarafından da kullanılır olmuştu. Zaman içinde İbranicenin yerine geçmiş İbranice Tanah'ı anlayamayan Yahudiler için 70 Haham tarafından Tanah, Grekçenin Koini lehçesine çevrilmiştir.

Bu çeviri bu sebepten dolayı Septuaginta adıyla anılmaktadır.

İsa zamanında Orta Doğu'da Koini lehçesi konuşulduğundan halkın anlaması için Yeni Ahit de bu lehçede kaleme alınmıştır.

Yunan aydınlar tarafından bu dil son derece bayağı ve avam bulunmuş, bunun yerine Attika lehçesinin kullanılması gerektiğini savunmuşlardır ancak Koini halk tarafından daha basit grameri ve çevre dillerden aldığı kelimeler nedeniyle tercih edilmiştir.

Bizans Dönemi'nde Kilise, Yeni Ahit'in dili olmasına rağmen Koini'yi değil Attika lehçesi tercih etmiş ve Bizans İmparatorluğu'nun resmî dili de Attika lehçesi olmuştur.

Koini, Yunanistan Ortodoks Kilisesi'nde, Kıbrıs Kilisesi'nde, İstanbul Patrikhanesi'nde, Antakya Patrikhanesi'nde İskenderiye Patrikhanesi'nde ve Kudüs Patrikhanesi'nde ayin dili olarak kullanılmaktadır.