Destek
Ücretsiz İndirme ve Bilgi Platformu

Reîsü'l-küttâb (Osmanlıca: رئيس الكتاب) Osmanlı Devletinde Hariciye Nazırlığı'nın (Dışişleri Bakanlığı) kurulmasından önceki dönemde dışişlerinden sorumlu devle

Reis-ül küttab

Vikipedi, özgür ansiklopedi
( sayfasından yönlendirildi)
Babıali Tercümanı (Tercüman)
Avrupalı Sefir (Elçi)
Reîsü'l-küttâb
Buhara Sefiri
İç Ağası (Sadaret Dairesi Memuru)

Reîsü'l-küttâb (Osmanlıca: رئيس الكتاب) Osmanlı Devletinde Hariciye Nazırlığı'nın (Dışişleri Bakanlığı) kurulmasından önceki dönemde dışişlerinden sorumlu devlet görevlisiydi.

Reîsü'l-küttâblık görevi Osmanlı Devletinde ilk defa 1453 yılında İstanbul'un fethi sonrasında oluşturuldu. Osmanlı Devleti'nin yükselme döneminde reîsü'l-küttâblık henüz Divan-ı Hümayun düzeyinde bir görev değildi. Reîsü'l-küttâblar o dönemde Nişancıların emrinde çalışırlar, yurt dışıyla yapılan yazışmaları kaleme alırlardı. 1650 yılından sonra reîsü'l-küttâblar protokolde Nişancıdan sonra gelmekle beraber, dış siyasete ait işlerden tek başına sorumlu hale geldiler. Nişancılar bu tarihten sonra yalnız diğer kanuni işlerle uğraşır hale geldiler. Giderek önemi artan reîsü'l-küttâblık kurumu 1836 yılında yerini Hariciye Nazırlığı'na bıraktı.

Bazı reîsü'l-küttâblar

  • Haydar Çelebi
  • Ömer Avni Efendi
  • Rami Mehmed Paşa (1696-1703)
  • Acem Bekir Efendi (1704, 1711, 1713)
  • Mehmed Raşit Efendi
  • Abdürrezzak Efendi
  • Koca Ragıp Paşa
  • İbrahim Münib Efendi
  • Naili Abdullah Paşa
  • Mahmud Raif Efendi
  • Mehmed Said Galip Paşa
  • Ahmed Atif Efendi

Ayrıca bakınız

Üst